เครื่องมือที่ใช้พลังงาน เช่น เลเซอร์ คลื่นวิทยุ หรืออัลตราซาวด์ ที่คัดสรรมาอย่างระมัดระวัง อาจช่วยให้ผิวหย่อนคล้อยเล็กน้อยดีขึ้นได้บ้าง แต่ไม่สามารถนำไขมันเบ้าตาออก หรือให้ผลลัพธ์เทียบเท่าการศัลยกรรมได้ เช่นเดียวกัน ฟิลเลอร์จะช่วยเติมปริมาตร แต่ไม่สามารถนำถุงใต้ตาออกได้ การเติมปริมาตรใต้ถุงใต้ตาอาจทำให้ใต้ตาที่ดูเต็มอยู่แล้วดูหนักขึ้น การฉีดฟิลเลอร์มีความเสี่ยงที่รุนแรง รวมถึงการเกิด Tyndall effect (ผิวดูเป็นสีฟ้าอมเทา) อาการบวมเป็นเวลานาน การอุดตันของหลอดเลือด โรคหลอดเลือดสมอง และภาวะแทรกซ้อนทางการมองเห็นที่รุนแรงซึ่งพบได้ยาก เช่น ตาบอด

สำหรับผู้ป่วยที่มีความเหมาะสมและมีไขมันนูนโครงสร้างชัดเจน อาจพิจารณาทำศัลยกรรมตาสองชั้นล่าง (lower blepharoplasty) การศัลยกรรมอาจรวมถึงการลดไขมันหรือการจัดเรียงไขมันใหม่ การเก็บรักษาหรือจัดเรียงไขมันที่เลือกไว้อาจเหมาะสมกว่าการนำไขมันออกให้มากที่สุด ซึ่งอาจทำให้เกิดรอยบุ๋มลึกได้ การผ่าตัดผ่านเยื่อบุตา (transconjunctival approach) ช่วยหลีกเลี่ยงรอยแผลเป็นบนผิวหนังด้านนอก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีรอยกรีดเลย ศัลยกรรมตาสองชั้นล่างมีความเสี่ยง เช่น ตาแห้ง หลับตาไม่สนิท เปลือกตาล่างร่น (lower-eyelid retraction) เปลือกตาม้วนออก (ectropion) รอยแผลเป็นที่มองเห็นได้ และการเปลี่ยนแปลงทางการมองเห็นซึ่งพบได้ยากมาก